اگر روزی در انتهای خاطرات به هم رسیدیم تو بدان بهترین راه رفتن ، من پیمودم این که چه هستی بگذار نا گفته بماند همین دانم و بس که با تو به سرزمین رویا رسیدم.
می نشیند اسم قشنگت روی لب هایم جای شعر شعرهای نگفته ام را روی چشمانت می بینم چشم به راه یک غزل پای چشم هایت می نشینم پشت پلک های توام دارم از راه می رسم برای تجربه های نگفته ات ، دیگر چشمهایت را نبند
+
نوشته شده در پنجشنبه هجدهم مرداد 1386ساعت 13:1 به قلم: آوا
|
